ISSN : 1302-7123 | E-ISSN : 1308-5123

Hızlı Arama




Şişli Etfal Hastanesi Tıp Bülteni
Yenidoğan konvülziyonlarına güncel bakış [SETB]
SETB. 2019; 53(1): 1-6 | DOI: 10.14744/SEMB.2018.22844

Yenidoğan konvülziyonlarına güncel bakış

Duygu Besnili Acar, Ali Bülbül, Sinan Uslu
Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Yenidoğan Kliniği, İstanbul

Neonatal konvülziyon yenidoğan döneminin en sık görülen acil nörolojik hastalıklardan birisidir. Sıklığı 1000 canlı doğumda 1,5- 3 olarak bildirilmektedir. Yenidoğanda nöronların immatür olması ve nörotransmitterlerdeki farklılık nedeniyle konvülziyon eşiğinin daha düşük olduğu bilinmektedir. Yenidoğan konvülziyonlarında etyolojideki en sık neden hipoksik iskemik ensefalopati olup, diğer nedenler ülkenin gelişmişlik düzeyine göre değişebilmektedir. Konvülziyonlar klinik bulgularına göre dört farklı tipte sınıflandırılmaktadır. En sık görülen tipi subtle (tanımlanmamış) tip nöbettir. Diğer tipleri ise; klonik, tonik ve myoklonik nöbetlerdir. Yenidoğan döneminde sıklıkla görülebilen non-epileptik paroksismal hareketler nöbetle karıştırılmamalıdır. En sık görülen non-epileptik paroksismal hareketler jitterness, uyku myoklonisi ve hiperekspleksiadır. Yenidoğan döneminde konvülziyon tespit edilen bebek hastaneye yatırılarak mümkünse devamlı video EEG ile monitörize edilmelidir. Bebek hızlıca değerlendirilip, akut metabolik bozukluk tespit edilirse ona yönelik tedavi verilmeli, yoksa antikonvülzan ilaçlarla tedavi başlanması planlanmalıdır. Antikonvülzan ilaçlarla ilgili bir çok çalışma yapılmakta ancak, halen ilk basamak tedavide fenobarbital önerilmektedir. İkinci basamakta ise levetirasetam ve fenitoin yaygın olarak kullanılan antikonvülzan ilaçlardır. Tedavinin amacı sadece akut semptomatik nöbetleri durdurmak değil, aynı zamanda beyin hasarını azaltmak, sonrasında gelişebilecek epilepsi ve nörolojik olumsuz etkileri minimalize etmek olmalıdır.

Anahtar Kelimeler: Yenidoğan, konvülziyon, fenobarbital

Current Overview of Neonatal Convulsions

Duygu Besnili Acar, Ali Bülbül, Sinan Uslu
Department of Neonatology, Istanbul Sisli Hamidiye Etfal Training and Research Hospital, Istanbul, Turkey

Neonatal convulsions are one of the most common emergency neurological events in the early period after birth. The frequency has been reported to be 1.5 to 3 in 1000 live births. It has been established that the convulsion threshold is lower in infants due to immature neonatal neurons and differences in neurotransmitters. Hypoxic ischemic encephalopathy is the most common etiology in neonatal convulsions. Other causes vary, and may be related to the level of development of the country. Convulsions are classified into 4 different types according to the clinical findings. The most common is the subtle (undefined) type of seizure; the other types are defined as clonic, tonic, and myoclonic seizures. Non-epileptic paroxysmal movements frequently seen in the neonatal period, should not be confused with seizures. The most common non-epileptic paroxysmal movements are jitteriness, benign neonatal sleep myoclonus, and hyperekplexia. A newborn that experiences convulsions should be hospitalized and monitored with continuous video electroencephalogram, if possible. If an initial rapid evaluation detects an acute metabolic disorder, treatment is provided, and, if warranted, it will be followed by a plan for further treatment with anticonvulsant drugs. Phenobarbital is still currently recommended as first-line therapy, though there are studies of other anticonvulsant drugs. Levetiracetam and phenytoin are commonly used as second-step anticonvulsant drugs. The aim of treatment should be not only to stop acute symptomatic seizures, but also to reduce the risk of brain damage and to minimize the possible negative effects of epilepsy and neurological deficits.

Keywords: Convulsion, newborn; phenobarbital.

Duygu Besnili Acar, Ali Bülbül, Sinan Uslu. Current Overview of Neonatal Convulsions. SETB. 2019; 53(1): 1-6

Sorumlu Yazar: Duygu Besnili Acar
LookUs & Online Makale