ISSN : 1302-7123 | E-ISSN : 1308-5123

Quick Search




Does residual renal function have a beneficial effect on patient and technique survival in peritoneal dialysis patients? [SETB]
SETB. Ahead of Print: SETB-59219 | DOI: 10.14744/SEMB.2018.59219

Does residual renal function have a beneficial effect on patient and technique survival in peritoneal dialysis patients?

Elbis Ahbap, Mustafa Sevinc
Şişli Etfal Training and Research Hospital, İstanbul, Turkey

Objective: Residual Renal Function (RRF) at the initiation of peritoneal dialysis (PD) therapy can be a predictor of survival in stable peritoneal dialysis patients. We performed a study to investigate PD patients regarding the effect of baseline RRF on patient and technique survival.
Methods: Urine output at the beginning of PD therapy was evaluated retrospectively in 202 PD patients. The patients were divided into two groups; anuric patients (urine output ≤ 100 mlday) and non-anuric patients (urine-output >100ml/day).
Results: Number of anuric patients was 58 in whom 38 patients were female. Mean age was 42.8±14.9 years. Mean follow-up period was 44.2±35 months. Twelve percent of anuric patients had history of hemodialysis (HD).
One hundred fourty four were non-anuric (68 female, mean age 43.7±14.5 years, mean follow-up period 39.6±26,1 months, mean urine volume 592±442 ml). Twenty three patients had received hemodialysis therapy before. Sixty five became anuric in the following 22.5±19.6 months.
At the beginning of the therapy, systolic and diastolic blood pressure were lower in oliguric patients than non-oliguric patients (p<0.001), but CRP (p=0.004) and ferritin (p<0.001) levels were higher. There was no difference between two groups regarding the other parameters (age, follow-up periods, presence of diabetes, ultrafiltration volumes, albumin, hemoglobin, CalciumXPhosphorus product, parathormone and Kt/V levels (p>0.05).
Peritonitis rate was one episode per 28.2 vs 30 patient-months for anuric and non-anuric groups, respectively (p>0.05).
With Kaplan-Meier survival analysis, mean technique survival at 1st and 3rd year was 97% and 86.6% in non-anuric patients. It was 94%, 85.3% in anuric patients, respectively. Five years tecqnique survival rates according to residual volume states were not statitically significant with log- rank test (p>0.05).
1st, 3rd, and 5th year survival rate was 96.9%, 89.6% and 86.5% in non-anuric patients whereas they were 87.3%, 77.3% and 53.7% in anuric patients, respectively. Five years survival rates according to residual volume states were statistically significant (p<0.05).
Conclusion: RRF at the beginning of PD has an important and positive impact on patient survival in PD patients. Peritonitis rates and technique survival were not different for anuric and non-anuric patients.

Keywords: Residual renal function, peritoneal dialysis, patient survival, technique survival

Periton diyaliz hastalarında rezidüel renal fonksiyonun hasta ve teknik sağkalımına yararlı etkisi var mıdır?

Elbis Ahbap, Mustafa Sevinc
Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul

Amaç: Periton diyalizi (PD) başlangıcındaki rezidüel renal fonksiyon (RRF) hastaların sağkalımının öngörülmesini sağlayabilir. Çalışmanın amacı başlangıçtaki RRF’nin PD hasta ve teknik sağkalımına olan etkisinin incelenmesidir.
Metot: Toplam 202 PD hastasının verileri geriye dönük olarak başlangıçtaki idrar miktarlarına göre incelendi. Hastalar anürik (idrar miktarı <100ml/gün) ve anürik olmayan (idrar miktarı >100ml/gün) olmak üzere iki gruba ayrıldı.
Bulgular: PD başlangıcında 58 hasta (38 kadın, ort. yaş 42.8±14.9 yıl, ort. takip süresi 44.2±35 ay) anürik idi. Bunların 28’i daha önce hemodiyaliz tedavisi görmüştü.
Anürik olmayan hasta sayısı 144 (68 kadın, ort. yaş 43.7±14.5 yıl, ort. takip süresi 39.6±26.1 ay, ort. idrar miktarı 592±442 ml/gün) idi. Daha önce 23 hasta hemodiyaliz tedavisi almıştı. Ortalama 22.5±19.6 ay sonra 65 hasta anürik hale geldi.
Tedavinin başlangıcında, anürik hastalarda, anürik olmayanlara göre, sistolik ve diastolik kan basıncı daha düşük (p<0.001), CRP (p=0.004) ve ferritin (p<0.001) düzeyi daha yüksek idi. İki grup arasında yaş, takip süresi, diyabet varlığı, ultrafiltrasyon volümleri, albümin, hemoglobin, parathormon düzeyleri, kalsiyum fosfor çarpımı, Kt/V değerleri benzer idi(p>0.05).
Kaplan-Meier sağkalım eğrisine gore, anürik olmayan hastalarda 1 ve 3. yıllardaki sağkalım sırası ile %97 ve %86.6; anürik hastalarda ise sırası ile %94 ve %85.3 idi. Beş yılılk teknik sağkalım iki grup arasında benzer saptandı (p>0.05).
Hasta sağkalımı anürik olmayan hastalarda 1, 3, 5. yıllarda sırası ile %96.9, %89.6 ve %86.5 iken anürik hastalarda sırası ile 87.3%, 77.3% and 53.7% saptandı. Beş yıllık hasta sağkalımı iki grup arasında anlamlı olarak farklı bulundu (p<0.05).
Sonuç: Periton diyaliz başlangıcında rezidüel renal fonksiyonun varlığı hasta sağkalımına pozitif etkide bulunmaktadır. Teknik sağkalım ve peritonit oranları anürik ve anürik olmayan hastalar arazında benzerlik göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Hasta sağkalımı, rezidüel renal fonksiyon, periton diyalizi, teknik sağkalım



Corresponding Author: Elbis Ahbap
LookUs & Online Makale