ISSN : 1302-7123 | E-ISSN : 1308-5123

Hızlı Arama




Bazal bolus insülin tedavisi alan tip 2 diyabetiklerde insülin çeşidi ve günlük dozların tedavi başarısına etkisi [SETB]
SETB. Baskıdaki Makaleler: SETB-58234 | DOI: 10.14744/SEMB.2018.58234

Bazal bolus insülin tedavisi alan tip 2 diyabetiklerde insülin çeşidi ve günlük dozların tedavi başarısına etkisi

Yüksel Aslı Öztürkmen1, Suna Avci2, Aslıhan Çalım1, Elif Güven Çetin1, Nazan Demir1, Emrah Erkan Mazı1, Fatih Borlu1, Yüksel Altuntaş3
1Department of Internal Medicine, University of Health Sciences, Istanbul Sisli Hamidiye Etfal Health Training and Research Hospital.
2Department of Geriatric Medicine, Istanbul University Cerrahpasa Faculty of Medicine.
3Department of Endocrinology and Metabolism, University of Health Sciences, Istanbul Sisli Hamidiye Etfal Health Training and Research Hospital.

GİRİŞ: Çalışmamızın amacı sık aralıklı insülin tedavisi almakta olan tip 2 diyabet hastalarında farklı insülin tiplerini günlük insülin doz ihtiyacı ve tedavi başarısı açısından karşılaştırmak, yüksek dozlara rağmen tedavi başarısızlığının sebeplerini irdelemektir

YÖNTEM: Retrospektif olarak dizayn edilmiş olan çalışmamıza bazal bolus insülin tedavisi altındaki 198 tip 2 diyabet hastası dahil edildi. Hastalar aldıkları insülin tiplerine göre 3 gruba ayrıldı (Grup 1: Kısa ve uzun etkili analog insülin alanlar(n: 83), Grup 2: Kısa ve uzun etkili regüler insülin alanlar(n: 58), Grup 3: Regüler insülin + uzun etkili analog insülin alanlar(n: 57)) Hasta takip dosyalarından demografik veriler ve günlük insülin doz bilgileri kaydedildi. Bu veriler ve hedef HbA1c düzeyine ulaşma oranları gruplar arasında karşılaştırıldı. Ayrıca, glisemik hedeflere ulaşılabilen ve ulaşılamayan hastaların insülin dozları karşılaştırıldı.

BULGULAR: 198 hastanın 123’ü (%62,1) kadın 65’i (%47,9) erkektir. Üç grubun yaş ortalaması sırasıyla 55,81± 8,1, 58,3 ± 8,9, 58,3± 8,8 dir. HbA1c düzeyleri Grup 1 de 8,72± 1,65, Grup 2 de %9,02± 1,98, Grup 3 de ise %9,05 ± 2,24 saptanmıştır. Hedef A1c değeri %7 nin altına ulaşma oranları analog tedavi grubunda %27,7, regüler tedavi grubunda %25,9, regüler+analog tedavi grubunda ise %31,6 dır (p >0,05). Üç grubun günlük bolus ve bazal insülin dozu, total ve kg başına insülin dozu ve bazal bolus oranı anlamlı farklılık göstermemiştir(p > 0,05). Grup 1 ve Grup 2 de glisemik kontrol hedefine ulaşılamayan hastalarda günlük total insülin dozları,Grup 3 de ise bazal insülin dozu hedefe ulaşılanlardan anlamlı olarak daha yüksek saptandı.

SONUÇ: Analog ve regüler insülinler arasında doz analizlerinde belirgin farklılık saptamadığımız çalışmamızda en önemli sonuç olarak yüksek insülin dozlarına çıkmanın glisemik kontrol için yeterli olmayabileceği ortaya konulmuştur. Bu hastalarda altta yatan neden aranmalı, düzeltilebilecek nedenler ortadan kaldırılmalıdır.

Anahtar Kelimeler: insülin, tip 2 diyabet, yüksek doz insülin

The effect of type and daily doses of insulin to treatment success in type 2 diabetes patients who are receiving basal bolus insulin therapy

Yüksel Aslı Öztürkmen1, Suna Avci2, Aslıhan Çalım1, Elif Güven Çetin1, Nazan Demir1, Emrah Erkan Mazı1, Fatih Borlu1, Yüksel Altuntaş3
1Department of Internal Medicine, University of Health Sciences, Istanbul Sisli Hamidiye Etfal Health Training and Research Hospital.
2Department of Geriatric Medicine, Istanbul University Cerrahpasa Faculty of Medicine.
3Department of Endocrinology and Metabolism, University of Health Sciences, Istanbul Sisli Hamidiye Etfal Health Training and Research Hospital.

Introduction: The aim of this study is to compare different types of insulin in terms of treatment success and insulin dose requirement in type 2 diabetes patients who are receiving basal bolus insulin therapy and to evaluate the causes of treatment failure inspite of high doses of insulin.

Method: 198 type 2 diabetes patients who are receiving basal bolus insulin therapy included in our retrospective study. Patients were divided into 3 groups according to the insulin types (Group 1: short and long acting analogue insulin users (n: 83), Group 2: short and long acting human regular insulin users (n: 58), Group 3: human regular insulin + long acting analague insulin users (57)). Demographic data and daily insulin doses were recorded from the patient follow-up files. These datas and the rates of achievement the target HbA1c levels were also compared between groups. İn addition, insulin doses of the patients who’s glisemic targets could achieved and couldn’t achieved were compared.

Results: 123 (62,1%) of the 198 patients were female and 65 (47,9 %) were male. The mean age of three groups were 55,81± 8,1, 58,3 ± 8,9, 58,3± 8,8 respectively. HbA1C values were 8,72 ± 1,65 % in group 1, 9,0 ± 1,98 % in group 2 and 9,05 ± 2,24 % in group 3. The rates of achievement HbA1c value below7% were 27,7% in analogue insulin group, 25,9% human regular insulin group and 31,6% in regular + analogue insulin group (p >0,05). There were no significant differences in daily basal and bolus insulin doses, daily total and per kg insulin doses and basal bolus rates between groups. Higher daily total insulin doses were determined in patients who couldnt achieve target glisemic values than achived it in group 1 and 2. Higher basal insulin doses were determined in patients who couldnt achieve target glisemic values than could achived it in group 3.

Conclusion: In our study,which we didn’t find any significant difference in the dose analysis between analogue and regular insulins, it was shown that high insulin doses may not be sufficient for glycemic control. The underlying causes should be search and correctible reasons should be eliminated in these patients.

Keywords: insülin, type 2 diabetes, high insülin dose



Sorumlu Yazar: Yüksel Aslı Öztürkmen
LookUs & Online Makale